Welkom! Op deze pagina ontdek je het verhaal achter mijn bachelorproef fotografie aan LUCA School of Arts (Genk).
Ik neem je mee doorheen mijn proces: van testbeelden die ontstonden tijdens het zoeken en ontwikkelen van het idee, tot de uiteindelijke, afgewerkte foto’s die in het project zijn beland. Onderweg probeer ik ook mijn persoonlijke visie en manier van denken zo helder mogelijk te delen.
Dit was een erg persoonlijk traject. Ik heb er veel van mezelf in gelegd om te komen tot een resultaat dat echt van mij is.
Photography & 3D scanning
Onderzoek
Samenvatting.
Mijn bachelorproef (Fotografie, LUCA School of Arts Genk) vertrekt vanuit een eenvoudige vraag: wat gebeurt er als herhaling niet enkel een vorm is, maar een ervaring? Ik onderzoek hoe structuur en ritme een persoonlijke beleving van autisme kunnen dragen—niet als beperking, maar als een realiteit waarin hindernissen en kwaliteiten samen bestaan, waaronder intense focus.
Met 3D-beeldvorming en fotografie construeer ik scènes via oneindige duplicatie. De beelden balanceren tussen het onnatuurlijke en het harmonische: patronen die tegelijk vervreemdend en geruststellend zijn. Ik ontwikkelde een gecontroleerde workflow in Autodesk Maya (XGen) en werk met 3D-scans van mezelf en mijn vader om nabijheid, oorsprong en herkenning mee in het beeld te weven.
Het project wil stereotiepe representaties openbreken en autisme benaderen als een spectrum. De uitkomst is een beeldreeks met procesmateriaal én een installatie waarin de toeschouwer het werk zowel vanuit één standpunt als al wandelend door de ruimte ervaart.
Visuele samenhang en orde.
Samenhang door nabijheid betekent dat we dingen die dicht bij elkaar staan zien als een eenheid, we nemen de verschillende elementen waar als één geheel. Dit gebeurt ook als vormen, kleuren of patronen sterk van elkaar verschillen.
Samenhang door herhaling..
Herhalen van elementen, objecten, kleuren,… creëert herkenning, rust en eenheid in het ontwerp. Gelijkenis en herhaling wordt door de hersenen als harmonisch beschouwd. Herhaling creëert ook ritme.
Bewustwording.
Samenhang door nabijheid betekent dat we dingen die dicht bij elkaar staan zien als een eenheid, we nemen de verschillende elementen waar als één geheel. Dit gebeurt ook als vormen, kleuren of patronen sterk van elkaar verschillen.
Diagnose.
Zelf heb ik al sinds de kleuterschool mijn diagnose voor “Syndroom van Asperger”.
Ik heb mij echter nooit echt beperkt gevoeld. Ik herken dat sommige dingen wat moeilijker zijn voor mij dan voor anderen, maar het heeft mij nooit tegen gehouden om dingen te doen.
In tegendeel. Ik merk dat Asperger mij ook voordelen biedt. Zo is mijn focus (niet te verwarren met concentratie) veel intenser waardoor ik sommige handelingen beter kan uitvoeren en interessante, soms erg complexe, uiteenzettingen perfect kan memoriseren.
Het spectrum.
Persoonlijk vind ik het jammer dat wanneer er over autisme wordt gepraat, het altijd over bijzondere of extreme gevallen gaat. Vaak gaat het over een persoon met een bijzondere skill of een persoon die, hoe ik het noem, een extreem geval van autisme heeft.
Dit is jammer omdat autisme niet voor niks een spectrum is.
Er is niet één niveau van autisme en je kan de ene persoon niet vergelijken met de andere. Doorheen de jaren heb ik enorm veel hulp gekregen met mijn autisme. Mijn ouders stonden altijd klaar om te helpen en ik heb ook 9 jaar op bijzonder onderwijs gezeten. (auti-klassen)
Ik ben één van de gelukkigen die uiteindelijk uit het bijzonder onderwijs is kunnen stappen om zo KSO te kunnen doen in het middelbaar en uiteindelijk zelfs een studie te kunnen gaan volgen in het hoger onderwijs.
Nuja, gelukkige… Het is enkel door héél hard ervoor te werken en door te bijten op momenten dat het einde ver weg bleek te zijn, dat ik ben waar ik vandaag wil zijn.
Leerkrachten.
Ik wil zeker ook al mijn leerkrachten die ik tot op de dag van vandaag heb mogen ontmoeten bedanken.
Mijn ouders hebben er altijd mee op toegezien dat ik op een school geraakte waar ik met vol potentieel werd voorbereid op de volgende stap in mijn opleiding, maar het is de motivatie van de leerkrachten die mij geholpen heeft deze stappen te kunnen zetten.
Vanwege alle hulp die ik doorheen mijn leven heb gehad wil ik voor mijn bachelorproef mijn idee van autisme meegeven.
Op een visuele manier wil ik werk maken dat een goed beeld vormt wat autisme betekend voor mij persoonlijk en daarom heb ik mijn hobbies en interesses hier in verwerkt.
Mijn ouders en ik.
Ik heb ervoor gekozen om dit te doen met 3D scans van mijn vader en van mijzelf. Mijn vader en ik delen dezelfde vorm van autisme.
Hij weet dit echter nog maar enkele jaren, maar hij heeft mij vertelt dat hij door naar mij te kijken veel ervaringen doorheen zijn leven een plaats kan geven.
Hij herkent zichzelf in mij en hierdoor begrijp ik hem ook beter.
Eerst was ik van plan om de scan van mijn vader te vervangen met andere objecten die ik kon linken met autisme, maar het gebruiken van alleen hem en mezelf betekende iets voor mij.
Papa heeft mij altijd gesteund in mijn creativiteit en is mij ook vaak te hulp gekomen wanneer ik zelf de antwoorden niet vond. Daarom vond ik het niet meer als correct om hem letterlijk in mijn werk te steken.
Ik hoor u misschien denken, en je moeder? Uiteraard is ook zij een constante in mijn leven. Geen zorgen, ik studeer al een tijdje fotografie, mijn moeder is al dikwijls mogen opdraven in andere opdrachten.
De materialen.
De materialen die ik heb gekozen voor de laatste selectie zijn allemaal natuurlijke elementen, namelijk steen en hout.
Hiervoor heb ik gekozen omdat dit simpele materialen zijn. Wanneer je naar buiten gaat zijn dit ook de eerste dingen die je meestal tegenkomt.
Ik bekijk mijn autsime op dezelfde manier.Mijn autisme is voor mij iets normaal, iets simpel, iets dat ik elke dag tegenkom.Ik bekijk het niet als een bijzonderheid, maar als iets dat bij het leven hoort.
OFFICE
C-Mine 105
3600 Genk
CONTACT
boss@worldofweejee.be
SOCIAL
Behance
Spotify